raam staat, begint direct te blaffen.
‘Hij is nog steeds allergisch voor je,’ lacht Iris.
‘Of voor jou,’ kaatst Tessa terug.
‘Wanneer heb je Egel?’
‘Het tweede uur.’
‘Dan zit ik bij Schaap. Misschien zie ik je nog.’
‘Ik hou je wel in de gaten.’
‘Gelukkig zitten we nog op dezelfde school.’
Tessa knikt. ‘En we hebben dezelfde leraren.’
‘Wel fijn,’ vindt Iris. ‘Dat had ook anders gekund.’
De examenklas heeft wel iets, mijmert Tessa. ‘Maatschappelijke
stage, excursie naar Parijs, veel toetsen...’
‘Het wordt een belangrijk jaar voor je. Ik hoop echt dat je slaagt,’
zegt Iris gemeend.
Ze probeert positief te blijven en wil Tessa’s voorpret niet beder-
ven. Iris vindt het een grote overgang om naar een andere klas
dan Tessa te gaan. Dat komt misschien ook door de vakantie,
bedenkt ze. Die weken waren erg intensief. Eerst verbleven ze
veertien dagen in een bungalowpark. Ze hadden veel pret gehad
omMario, die niet wist dat ze een tweeling waren. Onverwachts
moesten ze een paar dagen eerder naar huis, omdat hun zusje
opeens hoge koorts kreeg. Samen met hun ouders en Luuk had-
den ze de spullen ingepakt en waren ze zo snel mogelijk naar huis
gereden. Nog diezelfde dag werd Eva met longontsteking in het
ziekenhuis opgenomen. Tessa was ook erg ongerust geweest. Na
een paar spannende dagen was Eva’s toestand gelukkig verbeterd
en knapte ze langzaam weer op.
In de vakantie hebben ze als tweeling veel lief en leed met elkaar
gedeeld. Het lijkt of ze nu nog meer aan elkaar verbonden zijn.
‘Mag ik met jullie meerijden?’ roept Jorinde achter hen.