Dat ene ontbrekende woord

3 mei 2017 | Mevr. M. Quist

'Een bejaarde mevrouw zei eens tegen mij: “Ik kan niets meer. Ik kan niet eens meer een psalm zingen na het eten. Ik ben de woorden uit de psalmen kwijt.”
Toen zei ik: “Zullen we dan eens samen proberen om een psalm te zingen?”
Ik koos Psalm 25:2.
“We gaan eerst samen de psalm lezen. Ik lees een regel en als ik stop mag u verder gaan. U hoeft maar één woord te zeggen.”
We begonnen.
Elke keer als ik stopte, zei mevrouw het ontbrekende woord.
Het ging helemaal goed en ze was zo blij dat ze het woord nog wist.
Daarna hebben we samen de psalm gezongen.
Ook dat ging helemaal goed.
Mevrouw was verbaasd dat ze de woorden toch nog niet kwijt was.
Ze zei: “Hoe krijg je het voor elkaar.”
 
Nog een reactie.
Van mevrouw Honkoop, de weduwe van ds. P. Honkoop uit Kampen.
Haar geheugen laat haar in de steek.
Het gesprek ging telefonisch. Ook dat is mogelijk.
Ik las Psalm 27 en zij luisterde.
Ze zei dat ze niets meer weet.
Maar er gebeurde iets wonderlijks.
Na het lezen van de regels waar de woorden “hut”, “tent” en “rots” in voorkomen, riep ze plotseling: “Pup [haar man, ds. Honkoop] zijn versje. Toen hij ziek was zei hij altijd: God beschut mij. Ik zit in Zijn tent en hut en op een rots, nu kan de duivel er niet meer bij. O, ik dacht dat ik dat niet meer wist en nu komt alles weer naar boven.”
Ze was helemaal blij.
Daarna hadden we nog een goed gesprek.’
 
Rie Quist weet ze waarover ze het heeft. Op deze manier contact zoeken met mensen met verminderde verstandelijke vermogens, werkt. Henny de Jongste-Huisman kan er uit ervaring over meepraten.
Het was voor hen een aanleiding om samen een bijzonder boekje te schrijven: Woorden van hoop uit de Psalmen. Bijzonder, want iets soortgelijks was er niet. Het boek is bij uitstek bestemd voor mensen met een beperking in hun denkvermogen, vanwege een aangeboren hersenafwijking, door dementie, een beroerte of een ongeval.
 
De inhoud bevat 28 berijmde Psalmen. Iedere Psalm is voorzien van een korte uitleg. Op iedere rechterbladzijde staat een uitgeschreven psalmvers met daaronder de uitleg. Op de bladzijde ernaast staat een foto, waardoor de inhoud van de psalm des te meer aanspreekt. De plaat roept gedachten en herinneringen op die kunnen leiden tot een gesprek.
 
‘De meeste mensen van de doelgroep kunnen vaak zelf niet (meer) lezen. Daarom hebben we het boekje zo geschreven, dat het geschikt is om voor te lezen. Om te beginnen kun je eerst het psalmvers alleen of samen met de ander zingen. Lees vervolgens de uitleg rustig en met een duidelijke stem voor en stel dan eventueel een vraag.’
Rie en Henny maakten mee hoe ze van demente ouderen onverwachts reacties kregen. Mensen wezen naar de plaat, vulden het ontbrekende woord in de regel van een psalmvers aan of zongen zelfs het versje mee.